زبان فارسی یکی از مرزهای کشور ما است
صدا و سیما داعیهدار پاسداری از زبان فارسی است! مجری، کارشناس، برنامهساز و فیلم و سریالی نیست، مگر اینکه مروج کاربرد واژگان اجنبی انگلیسی است. مثالهای این وضع از زیاد هم فراتر رفته است. در برخی از برنامهها، مجری و مهمانان در هر پنج جمله خود حداقل از دو واژه اجنبی استفاده میکنند.
برخی کلمات بسیار پرکاربرد در صدا وسیما که استفاده از آنها عادی شده و در حال رواج در بین مردم از این قبیل هستند:time, search, option, ok, size, comment, risk و … هستند. کلماتی بسیار معمولی و نه تخصصی که معادلهای فارسی بسیاری دارد.
البته شاید شما هم یکی از کسانی باشید که از این کلمات استفاده می کنید. این یعنی دشمن توانسته از سنگر فکر زبانی شما عبور کند و نزدیک است دیوار زبان فارسی را بریزد.
از طرفی نرم افزارهای پیامرسان اجنبی به این موضوع و همهگیری آن کمک کردهاند. انگار استفاده از این واژهها باعث میشود شخص باسوادتر به نظر برسد.
آیا زبان فارسی مشکلی دارد؟ نه بلکه شاید هم زبان فکری ما مشکل دارد. برخی از افرادی که صدا و تصویرشان در تلویزیون و رادیو دیده و شنیده میشود در حال وارد کردن کلمات بیگانه و غریب به زبان فارسی هستند.
قبلا این بهانه برای این اشخاص وجود داشت که بسیاری از اصطلاحات علمی توسط فرهنگستان ادب فارسی برگردان نمیشود اما امروز فراتر رفته به طوری که عمومیترین و عادیترین کلمات در حال جایگزینی است.
آلوده کردن زبان فارسی به انگلیسی آیا یک عمل عمدی است؟ چه کسی پاسخگو است؟ برای مثال آیا ما کلماتی مانند استعداد، توانایی، ویژگی ، خاصیت و . . . در زبان فارسی نداریم که فارسی را به کلمه talent آلوده میکنند؟
آیا time یک کلمه فارسی است؟ چند بار در روز و به چه بهانههایی از این کلمه استفاده می شود؟ روز ، ساعت ، دقیقه ، هفته، لحظه، دفعه این دفعه، آن دفعه ، بار این بار، آن بار دفعات قبل، دفعات بعد، فردا، کی، چه وقت، چه روزی ، . . .
اصلاً آیا خود انگلیسی زبانها با این محدوده وسیع از این واژه time بهرهبرداری کرده اند؟
کم نیستند کشورهایی که به دست خودشان اما با نفوذ فرهنگی استعمارگران خط نوشتاری یا زبان گفتاریشان و یا هر دو را قلب به انگلیسی یا فرانسوی با گویش محلی کردند. قبل از این که سرمایه از دست برود کاری جدی لازم است. برخورد مقامات قضایی و اقدام جدی رسانه ملی، مجلس … و هر جایی که توان و دست در کار فرهنگ دارد.
آیا لازم است بگویم که چند بار حضرت آیت الله امام خامنهای، این مورد را گوشزد کرده اند؟ پاسداری و محافظت و غنی کردن زبان فارسی آیا کار کوچکی است؟ این یک شوخی است؟ چرا همیشه با این مورد به چشم موضوعی بیاهمیت و شوخی نگاه میشود؟ آیا قرار نیست بر طبق امر رهبری، روزی برسد که زبان علمی و عمومی جهان زبان فارسی شود؟ با این رویه به آنجا می رسیم؟
کسی پاسخگو هست؟ هیچ کس جوابی ندارد و هیچ کس توجهی نمی کند. این یک ویروس است، یک شبیخون فرهنگی که آرام وارد می شود خونریزی ندارد اما درد و مرگ دارد. اول با اسب تروایی با عنوان «این یک اصطلاح است» وارد شد حالا دارد کلمات معمولی را از بین می برد.
برخی کلمات بسیار پرکاربرد در صدا وسیما که استفاده از آنها عادی شده و در حال رواج در بین مردم از این قبیل هستند:time, search, option, ok, size, comment, risk و … هستند. کلماتی بسیار معمولی و نه تخصصی که معادلهای فارسی بسیاری دارد.
البته شاید شما هم یکی از کسانی باشید که از این کلمات استفاده می کنید. این یعنی دشمن توانسته از سنگر فکر زبانی شما عبور کند و نزدیک است دیوار زبان فارسی را بریزد.
از طرفی نرم افزارهای پیامرسان اجنبی به این موضوع و همهگیری آن کمک کردهاند. انگار استفاده از این واژهها باعث میشود شخص باسوادتر به نظر برسد.
آیا زبان فارسی مشکلی دارد؟ نه بلکه شاید هم زبان فکری ما مشکل دارد. برخی از افرادی که صدا و تصویرشان در تلویزیون و رادیو دیده و شنیده میشود در حال وارد کردن کلمات بیگانه و غریب به زبان فارسی هستند.
قبلا این بهانه برای این اشخاص وجود داشت که بسیاری از اصطلاحات علمی توسط فرهنگستان ادب فارسی برگردان نمیشود اما امروز فراتر رفته به طوری که عمومیترین و عادیترین کلمات در حال جایگزینی است.
آلوده کردن زبان فارسی به انگلیسی آیا یک عمل عمدی است؟ چه کسی پاسخگو است؟ برای مثال آیا ما کلماتی مانند استعداد، توانایی، ویژگی ، خاصیت و . . . در زبان فارسی نداریم که فارسی را به کلمه talent آلوده میکنند؟
آیا time یک کلمه فارسی است؟ چند بار در روز و به چه بهانههایی از این کلمه استفاده می شود؟ روز ، ساعت ، دقیقه ، هفته، لحظه، دفعه این دفعه، آن دفعه ، بار این بار، آن بار دفعات قبل، دفعات بعد، فردا، کی، چه وقت، چه روزی ، . . .
اصلاً آیا خود انگلیسی زبانها با این محدوده وسیع از این واژه time بهرهبرداری کرده اند؟
کم نیستند کشورهایی که به دست خودشان اما با نفوذ فرهنگی استعمارگران خط نوشتاری یا زبان گفتاریشان و یا هر دو را قلب به انگلیسی یا فرانسوی با گویش محلی کردند. قبل از این که سرمایه از دست برود کاری جدی لازم است. برخورد مقامات قضایی و اقدام جدی رسانه ملی، مجلس … و هر جایی که توان و دست در کار فرهنگ دارد.
آیا لازم است بگویم که چند بار حضرت آیت الله امام خامنهای، این مورد را گوشزد کرده اند؟ پاسداری و محافظت و غنی کردن زبان فارسی آیا کار کوچکی است؟ این یک شوخی است؟ چرا همیشه با این مورد به چشم موضوعی بیاهمیت و شوخی نگاه میشود؟ آیا قرار نیست بر طبق امر رهبری، روزی برسد که زبان علمی و عمومی جهان زبان فارسی شود؟ با این رویه به آنجا می رسیم؟
کسی پاسخگو هست؟ هیچ کس جوابی ندارد و هیچ کس توجهی نمی کند. این یک ویروس است، یک شبیخون فرهنگی که آرام وارد می شود خونریزی ندارد اما درد و مرگ دارد. اول با اسب تروایی با عنوان «این یک اصطلاح است» وارد شد حالا دارد کلمات معمولی را از بین می برد.